De zeikerd in het team

Ieder team heeft recht op zijn eigen zeikerd, het “teamlid” dat structureel beren op de weg ziet, kritiek uit en in onmogelijkheden denkt. Altijd weet hij wel een reden te bedenken waarom we iets NIET moeten doen. Grrrr.. Velen zijn hem liever kwijt dan rijk. Zonder dat kritische gedoe kan je tenminste gas geven.. Maar ik wil je waarschuwen: niet doen!! (oei, ben ik nou die zeikerd?)

 

pas-op

 

De zeikerd waarop ik recht had

Afgelopen week was het weer zover: ik was één van de trainers in een tweedaagse leiderschapstraining. De “hoofdtrainer” had in de ochtend de plenaire aftrap gedaan en na de lunch zouden we met subgroepen de training vervolgen. En je voelt hem al aankomen: natuurlijk was er iemand in de groep die het nodig vond om zijn ongenoegen over de gang van zaken te uiten: “Deze invulling van de tweedaagse vond hij toch wel zonde van zijn tijd; en hij was niet de enige die er zo over dacht! beweerde hij. Gelukkig werd zijn kritiek in de kiem gesmoord en gingen we in subgroepen uiteen voor de rest van het programma. En je voelt hem al aankomen: bij wie kwam hij in de groep? Precies: bij mij…..

 

Waar maak je je zo druk over?

Er gebeurde precies wat ik veelal zie in teams: de criticus voelt zich niet gehoord. Als gevolg daarvan gaat hij harder protesteren: hij ziet namelijk beren op de weg en wil de rest van het team daarvoor behoeden! Maar het team wil die beren niet zien. Men snapt niet (wil niet snappen) waar hij zich zo druk over maakt en doet zijn waarschuwingen af als “lastig”. En dat is dan ook wat er ontstaat: de criticus komt ook in de rol van “zeikerd” in het team.

 

zeikerds

 

Waardevolle kritiek

Aldus nam ik de zeikerd mee in mijn groep, gezellig verder de tweedaagse training in. Jippie…. Jippie? Jazeker! Want dankzij deze kritische deelnemer hebben we een geweldige training gehad! Hoe dan? Dat zal ik je vertellen.

Ik ga deze meneer verder Jurgen noemen – met de titel zeikerd doe ik hem echt tekort. Eerlijk is eerlijk: de manier waarop Jurgen zijn kritiek uitte was niet handig: er zat frustratie onder en in een grote groep van 40 man durven helaas weinigen kritiek te uiten (dat is te verklaren en “normaal”). En de “tone of voice” maakte ook dat men niet snel zal openstaan voor zijn kritiek. Gewoon een beetje onhandig dus in mijn ogen. Ik heb hem dan ook terug gegeven dat hij zijn positie in het team daarmee onmogelijk maakt én niet bereikt wat hij wil bereiken. Hopelijk vindt hij een andere vorm waarin hij zijn waardevolle rol kan vervullen in de toekomst.

 

tone-of-voice

 

Want zijn rol is zeer waardevol! In het begin van de middag hebben we namelijk inhoudelijk gesproken over zijn kritiek (en de vorm waarin hij deze uitte losgelaten). En hij had een punt! Wat hij eigenlijk wilde is om de dagen die we aan de leiderschap-ontwikkeling te besteden hadden niet zou uitlopen op een “dat wisten we al…”. Nadat Jurgen had kunnen  toelichten waar zijn zorgen over gingen, hebben we gezamenlijk de vorm van de training aangepast. Het gevolg? Twee dagen waarover deze groep zeer enthousiast was. En Jurgen ook 🙂

 

Niemand wil lastig zijn

Ik benader mensen vanuit de basishouding dat ik niet geloof dat iemand graag lastig is. Uiteindelijk hebben we allemaal eenzelfde doel voor ogen. De criticus is alleen wat scherper dan de rest en ziet risico’s. En daarvoor wil hij het team juist behoeden! Niemand IS lastig; hij woirdt hooguit als zodanig ervaren. Dat gevoel zegt minstens net zoveel over degene die hem als lastig ervaart als over de criticus zelf.

 

afbeelding geleend van twitter: @_ZUURPRUIM
afbeelding geleend van twitter: @_ZUURPRUIM


Had jij die zuurpruim in de groep?

Deze vraag kreeg ik letterlijk aan het einde van de training. Oprecht kon ik deze met NEE beantwoorden. Ik heb namelijk veel respect voor iemand die zijn nek durft uit te steken en die uiting durft te geven aan het gevoel dat onderhuids in een groep leeft. Zo iemand had ik gelukkig in mijn groep. Jurgen bedankt 🙂

 

Ik wens je een waardevolle criticus in je groep en het vermogen om oprecht naar hem te luisteren.

 

Marc

Eén gedachte over “De zeikerd in het team”

Geef een reactie